Από την «Εποχή της Μελισσάνθης» στην ψηφιακή εποχή
Ο αγαπημένος ερμηνευτής του Μάνου Χατζιδάκι Γιώργος Μιχαλισλής κυκλοφορεί το νέο τραγούδι «Τροχόσπιτο» (Trochospito).
Tης Ζέτας Φλισκανοπούλου
Από την «Εποχή της Μελισσάνθης» του Μάνου Χατζιδάκι στο σήμερα. Από το βαθιά πολιτικό έργο με υψηλή ποιητική διάσταση στο τώρα. Από την απαγγελία «Φοβόμουν» του Γιώργου Μιχαλισλή —το κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι που περιγράφει τον αυξανόμενο φόβο και τη συνειδητοποίηση ενός τέλους, μέσα από μια ανατριχιαστική συνάντηση με τον ίδιο τον εαυτό στον καθρέφτη, ένα συγκλονιστικό κείμενο που προλόγιζε το ομώνυμο τραγούδι «Φοβόμουν μ’ έπνιγε η σιωπή» από τη Χορωδία του Τρίτου— στο παρόν.
Ο δίσκος αυτός, μια αυτοβιογραφική μουσική ιστορία αφιερωμένη στη μνήμη της μητέρας του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι, όπου τα προσωπικά του βιώματα από την Κατοχή και την Απελευθέρωση έγιναν ποίηση και μουσική, καθόρισε και τη ζωή του ερμηνευτή Γιώργου Μιχαλισλή.
Ο ίδιος, αν και δεν ακολούθησε μια μαζική ή άκρως εμπορική καριέρα, άφησε το στίγμα του σε σπουδαία έργα της ελληνικής δισκογραφίας. Από τη συμμετοχή του ως τραγουδιστής στο κομμάτι «Ένα ρολόι στο καπηλειό» μαζί με τον Βασίλη Λέκκα και από την «Κυριακάτικη εκδρομή» του 1989 —έναν συλλογικό δίσκο της Lyra με τραγούδια σπουδαίων συνθετών, όπως του Μίκη Θεοδωράκη, του Σταύρου Ξαρχάκου, του Γιάννη Μαρκόπουλου και του Γιάννη Σπανού, όπου ο Γιώργος Μιχαλισλής μοιράζεται τις ερμηνείες του δίσκου μαζί με τη Μαρία Δημητριάδη και τον Γιάννη Κούτρα.
Από το «Ένα φιλμάκι ερωτικό», προσωπικό του δίσκο με την Κλεοπάτρα που περιλαμβάνει έντεχνα και μπαλάντες, στο 31ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Σ΄ ευχαριστώ», το οποίο συμπεριλήφθηκε στον επίσημο δίσκο της διοργάνωσης, σε μια εμφάνιση ξανά που θυμίζει ότι η μουσική δεν τελειώνει ποτέ.
Τέσσερις δεκαετίες μουσικής από τον τραγουδιστή και τραγουδοποιό Γιώργο Μιχαλισλή σε Ελλάδα και Ηνωμένο Βασίλειο. Με μόνιμη διαμονή στο Λονδίνο, συνεχίζει να διατηρεί στενούς δεσμούς με τη γενέτειρά του, την Ξάνθη, επιστρέφοντας κατά καιρούς στην Ελλάδα για αφιερώματα και ομιλίες γύρω από τη συνεργασία και τη ζωή του με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Συναυλίες, μουσικές σκηνές και τώρα ένας συνδυασμός της μουσικής με τις δυνατότητες της σύγχρονης ψηφιακής εποχής. Η χαρακτηριστική ώριμη φωνή του αγαπημένου τραγουδιστή του Μάνου Χατζιδάκι δένει με τον σύγχρονο, ατμοσφαιρικό ήχο του νέου του τραγουδιού «Tροχοσπιτο»,σε στίχους και σύνθεση του επιβεβαιωμένα πια κατοίκου Αλίμου Salvatore Sarto , σε μια προσπάθεια να εκσυγχρονίσει τον ήχο του για να επικοινωνήσει με τις νεότερες γενιές ή για να πειραματιστεί με σύγχρονες μουσικές φόρμες.
Άλλωστε, όπως δηλώνει χαρακτηριστικά και ο στίχος του τραγουδιού του… «σου φαίνεται ο στίχος μου ρηχός, δεν είναι έτσι προφανώς / ζηλεύεις συνεχώς και ανελλιπώς… θα ήθελες και εσύ να ‘ρθεις μαζί σε τούτο το όμορφο νησί». Οι στίχοι δεν είναι ρηχοί, αλλά αντίθετα χαρακτηρίζονται από θεατρικότητα, ρυθμό και αμεσότητα, λειτουργώντας ως μια ειλικρινής, αυτοαναφορική εξομολόγηση. Αποτελούν μια άμεση απάντηση σε πιθανή κριτική, υπογραμμίζοντας ότι πίσω από την απλότητα κρύβεται μια στοχευμένη ταυτότητα.
Για τους αυθεντικούς ανθρώπους της τέχνης, η δημιουργία δεν είναι επάγγελμα, είναι ανάγκη επιβίωσης. Ακόμα και αν μεσολαβήσουν χρόνια σιωπής ή απόστασης, όπως η διαμονή του στο Λονδίνο, η ανάγκη για έκφραση, επικοινωνία με το κοινό και ερμηνεία παραμένει ζωντανή.
Η ανταπόκριση του κοινού και των μέσων ενημέρωσης είναι ήδη θερμή, με το “Tροχόσπιτο” να έχει ξεκινήσει το ραδιοφωνικό του ταξίδι. Το νέο τραγούδι παρουσιάστηκε και μεταδόθηκε από το Web Radio Αλίμου, στην εκπομπή “Μουσικοί Ωκεανοί” του Κωνσταντίνου Παπαγιαννόπουλου, κερδίζοντας τις εντυπώσεις των ακροατών και επιβεβαιώνοντας ότι η επιστροφή του ερμηνευτή αποτελεί ένα σημαντικό καλλιτεχνικό γεγονός.
Με το “Tροχόσπιτο”, ο Γιώργος Μιχαλισλής πραγματοποιεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και απρόσμενες επιστροφές. Αποδεικνύει έμπρακτα ότι η τέχνη δεν εγκλωβίζεται σε στερεότυπα ή ηλικιακά όρια, αλλά ανανεώνεται μέσα από τις προκλήσεις της ψηφιακής εποχής. Μια σημαντική επαναφορά που επαναπροσδιορίζει τη σχέση του καλλιτέχνη με το σύγχρονο κοινό και επιβεβαιώνει ότι η αυθεντική ερμηνεία παραμένει, διαχρονικά, το πιο ισχυρό μουσικό όπλο.
